Waarom het niet vanzelf groeit

Wat ontstaat, zet zich niet vanzelf door

Gemeenten, organisaties en professionals investeren dagelijks in leefbaarheid, participatie en sociale cohesie. Er ontstaan activiteiten, samenwerkingen en maatschappelijke beweging binnen woonomgevingen.

Toch blijft in veel gemeenten dezelfde vraag terugkomen: Waarom beklijft duurzame sociale ontwikkeling zo moeilijk?

Veel inspanningen brengen beweging op gang. Maar zodra ondersteuning vermindert, valt ontwikkeling regelmatig weer gedeeltelijk terug. Professionals blijven nodig om beweging vast te houden en blijvend eigenaarschap ontstaat beperkt.

Niet omdat mensen niet willen veranderen. Maar omdat duurzame sociale ontwikkeling meestal niet vanzelf ontstaat vanuit activiteiten, projecten of ondersteuning alleen.

Sociale cohesie groeit vaak veel langzamer.
Via herkenning, vertrouwdheid, ontmoeting en het gevoel ergens werkelijk bij te horen.

Veel aanpakken zijn sterk in het organiseren van beweging. Maar duurzame sociale cohesie vraagt méér dan beweging alleen.

Daardoor groeit binnen het sociaal domein steeds vaker dezelfde zoektocht:Hoe ontstaat maatschappelijke ontwikkeling die niet alleen zichtbaar wordt, maar zich ook duurzaam kan verankeren binnen woonomgevingen?

Misschien begint duurzame sociale ontwikkeling daarom niet bij méér organiseren.

Maar bij beter begrijpen hoe menselijke ontwikkeling, verbondenheid en sociale cohesie werkelijk ontstaan binnen het dagelijks leven van woonomgevingen.

De HVVB strategie is een auteursrechtelijke beschermde aanpak ontwikkeld door Matthieu Walraven